10 maart 2010 Afscheid Marius Rietdijk

Onderstaande video werd gemaakt door de Gemeente Amstelveen op 10 maart bij het afscheid van Marius Rietdijk. Eerst  richt burgemeester Jan van Zanen een dankwoord aan Marius. Daarna komt Marius aan het woord. Zijn speech is ook onder de video opgenomen.

 

10 maart: afscheid van de raad Amstelveen Marius Rietdijk

Er moet mij toch wel wat van het hart.

Wat een ongelooflijk verlies voor Amstelveen dat ze van mij afscheid moet nemen. Na alles wat ik voor de stad gedaan heb. Maar wat had ik nog meer kunnen doen? We hebben met elkaar zo'n tien procent financiële ruimte. De rest wordt via het gemeentefonds voorbestemd. Zal ik de afgelopen tijd als één van de 35 raadsleden, dat is 1/35 van 10% invloed hebben gehad, dan is dat 3 promille. Als je dat in je bloed hebt is het veel, maar we worden zo wel bewust van de relativiteit van onze macht en ons bestaan.

Het is dus niet zo'n groot verlies dat Amstelveen mij zal moeten missen. Maar voor mij is het wel een groot verlies. Want ik zal jullie moeten missen. Gemeenteraadswerk is bijzonder. Je wordt er ingezogen. Het laat je niet meer los. Dat merkte ik vier jaar geleden toen ik afscheid moest nemen, maar terug mocht komen. Je bouwt een band op met mensen. Met je kiezers, met groepen in de samenleving, met bedrijven en instellingen.

Althans, met de mensen die er werken of vrijwilligerswerk doen. En met je collega's. Partijgenoten, wie wil er nou geen lid zijn van de VVD? Een partij die iedereen in zijn waarde laat en ook nog eens de economie laat bloeien door zuinig te zijn in de uitgaven zodat via lastenverlichting mensen zelf het best kunnen uitmaken waaraan ze hun geld uitgeven. Die zorgt dat de juiste prikkels mensen motiveert tot topprestaties en hen zo gelukkiger maakt. Geen sturing van bovenaf, maar van onderop.

Het is een soort verslaving, de politiek. Dat komt omdat het zo afwisselend is. De wind waait uit verschillende richtingen. Dan weer vorm je coalities met die groep, dan weer met de ander. Je weet nooit wat er gebeurt, net als achter de gokkast. Maar hier wordt je rijker van.

Een opvallende gewoonte in de politiek is het handjes geven. Het is normaal dat je vreemden een hand geeft, of als je bekenden een lange tijd niet gezien hebt. En in de politiek is het ook normaal. Het is een soort bevestiging dat je elkaar echt kunt vertrouwen. Want je weet nooit helemaal zeker of anderen een coalitie aan het smeden zijn waaraan jij niet deelneemt. Dan bedoel ik niet alleen de grote coalities, zoals we nu aan het smeden zijn, maar ook aan het samen werken aan moties en amendementen om afzonderlijke vraagstukken op te lossen.

Ik heb het raadswerk met veel plezier gedaan en zal het op een afstandje en soms wat dichter bij blijven volgen. Het ga jullie goed!